Welkom bij mijn verhaal
Ik en mijn innerlijke wijsheid
In een periode waarin alles in mij stilviel, leerde ik luisteren naar iets wat altijd al aanwezig was.
Niet om mij te redden, maar om mij terug te brengen naar mezelf.
In oktober 2016 kreeg ik een ervaring die mij in één klap liet voelen wat ik al jaren probeerde te begrijpen. Het was een moment dat mij direct naar mijn binnenwereld bracht, naar mijn hart en mijn hogere zelf. Ik voelde een diepe vrede en rust, alsof alles zo moest zijn.
Op dat moment werd bij mij borstkanker met uitzaaiingen vastgesteld.
Wat mij misschien het meest verraste, was niet de diagnose zelf, maar de rust die ik in mijn lichaam voelde. Terwijl mijn hoofd probeerde te begrijpen wat er gebeurde, ervoer ik van binnen een diepe aanwezigheid. Het voelde alsof het leven mij uitnodigde om stil te worden en eerlijk te luisteren — niet naar angst, maar naar wat er werkelijk in mij leefde.
In die periode merkte ik hoe vaak ik in mijn leven mijn blik naar buiten had gericht: op goedkeuring, bevestiging en veiligheid. Ik ontdekte hoe weinig ruimte ik mezelf had gegeven om echt te voelen wie ik was. De diagnose bracht mij niet die inzichten, maar de stilte die ik toeliet wel.
Om niet in strijd te raken met mijn lichaam, gaf ik mijn tumor de bijnaam mijn boezemvriend. Niet omdat ik ziekte idealiseer, maar omdat dit beeld mij hielp om te stoppen met vechten. Het bracht mij van weerstand naar verzachting. Van overleven naar aanwezig zijn.
In die tijd leerde ik luisteren naar een andere stem dan die van mijn hoofd. Een stem die vriendelijk was. Rustig. Eerlijk. Ik ontdekte dat ik niet mijn gedachten bén, maar dat ik ze kan waarnemen. En dat daaronder een diepere intelligentie voelbaar is — een innerlijk weten dat niet dwingt, maar uitnodigt.
Mijn pad werd er één van én-én:
én luisteren naar mijn lichaam
én vertrouwen op de medische wereld
én ruimte maken voor mijn innerlijke proces
Niet vanuit wilskracht, maar vanuit vertrouwen.
Ik voelde mij geen slachtoffer van mijn situatie. Niet omdat het makkelijk was, maar omdat ik mezelf voor het eerst niet in de steek liet. Er was geen strijd nodig om positief te zijn. De rust die ik ervoer kwam vanzelf, doordat ik leerde aanwezig te blijven bij wat er was.
Die ervaring vormt tot op de dag van vandaag de basis van mijn werk.
Niet om iemand te genezen.
Niet om antwoorden te geven.
Maar om mensen te begeleiden naar hun eigen innerlijke bedding, waar rust, helderheid en regie opnieuw voelbaar worden.
Ik schreef hierover ook een gedicht, waarin ik met mijn ‘boezemvriend’ – mijn tumor – een innerlijke conversatie voerde. Het symboliseerde niet de tumor zelf, maar de wijsheid die ik in dat moment in mijzelf ontdekte:
Jij was er al heel lang…
Toch, ook al kon ik jou letterlijk voelen, was ik mij er niet bewust van dat jij het was.
Als een ovaal plakaatje lag jij in mijn linkerborst.
Pas toen ik dacht… ‘jij zit mij letterlijk in de weg’, werd ik mij pas echt bewust van jou.
Toen jij een feit bleek te zijn, voelde ik verwarring.
Ik was niet boos of bang. Ik wilde niet vechten of vluchten.
Nee… ik voelde opluchting en begreep jouw komst op liefdevolle wijze.
Ik vroeg:
‘Waarom lukt het niet om van mezelf te houden… waarom kan ik mezelf niet accepteren zoals ik ben?’
Daarop antwoordde mijn innerlijke wijsheid vol liefde:
‘Omdat jij niet volledig ziet wie je werkelijk bent. Haal de muur weg rond je hart, en je zult de liefde in jezelf gaan herkennen en ervaren.’
Leuke weetjes over mij
Wanneer heb jij voor het eerst bewust jouw ware zelf gevoeld?
In de tijd van mijn boezemvriend (borstkanker)
Hoe weet je dat je met jouw ware zelf te maken had?
Omdat ik in die tijd rust en vrede voelde en mij over gaf aan iets groters (onvoorwaardelijke liefde), oftewel ik noemde deze energie mijn hogere zelf.
Hoe ervaarde je dat grotere?
Ik voelde en ervaarde geen angst voor mijn situatie, wat betekent dat ik niet voelde dat ik moest vechten of controle ergens op moest houden. Ik kon mijn situatie letterlijk omarmen, liefhebben, vergeven en mijzelf overgeven.
Zeg jij nu dat jij zoals jij jezelf kent daar niks voor hebt hoeven doen?
Ja precies. Ik besefte dat ik dat niet eens kan, maar dat mijn hogere zelf dat wel voor mij kan doen. Ik moest mijn gedachten, angsten en de situatie aan haar geven en zij transformeerde alles voor mij.
Wat is het beste advies dat je ooit van je hogere zelf hebt gekregen?
Pries, vecht niet tegen je angst maar omarm deze, laat deze toe en deel de angst met mij. Dan ben je oprecht naar jezelf en kan de onvoorwaardelijke liefde, waar ik onderdeel van uitmaak het voor jou transformeren.
Kan iedereen contact maken met het hogere zelf om angsten en daardoor pijnlijke situaties te transformeren?
Ja dat kan iedereen. Iedereen heeft een eigen unieke manier om deze gids te kunnen ervaren en voelen.
Wat is dan nu jouw levensmotto?
Elke dag in het moment leven en voelen welke energie ik aan het volgen ben. Zodat ik steeds meer bewust een keuze kan maken naar wie ik mij wend. Ego of hoger zelf. Daardoor leef ik steeds meer in mijn unieke flow en niet in een energie die mij onbewust/bewust wordt opgelegd.
“
Words that Inspire Me
“Our deepest fear is not that we are inadequate, our deepest fear is that we are powerful beyond measure.
It is our light, not our darkness that most frightens us”.
– Marianne Williamson
Words that inspire me
